Сурат 31 Лукъман, аят 14
-
وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَىٰ وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ
Дешашка гӀолла даь таржам
- وَوَصَّيْنَا
- васкет даьд, амар даьд Оаха
- ٱلْإِنسَٰنَ
- сагага
- بِوَٰلِدَيْهِ
- даьца-наьнаца дика хила аьнна
- حَمَلَتْهُ
- берах йолаш лелаваьв из
- أُمُّهُۥ
- ший нанас
- وَهْنًا
- ийша хилар долаш
- عَلَىٰ وَهْنٍ
- ийша хилара тlехь
- وَفِصَٰلُهُۥ
- из наькхах даккхар
- فِى عَامَيْنِ
- ши шу даьлча да
- أَنِ ٱشْكُرْ
- шукар де lа аьнна
- لِى
- Сона а
- وَلِوَٰلِدَيْكَ
- хьай даьна-нанна а
- إِلَىَّ
- Сога да
- ٱلْمَصِيرُ
- верзар
И завещали Мы человеку (чтобы он относился) к своим родителям (благостно) (и при их жизни и после неё); (ведь) носит его мать его (в своём животе) со слабостью (которая прибавляется) к слабости; и отлучение его (от груди) – в два года. (И сказал Аллах ему): «Благодари Меня и твоих родителей, (ибо) ко Мне возвращение.
31:14
Перевод: Абу Адель