Сурат 2 Аль-Бакъара (Етт), аят 206

  1. وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ ۚ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ ۚ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ

    Дешашка гӀолла даь таржам

    وَإِذَا قِيلَ
    аьлча
    لَهُ
    цунга
    ٱتَّقِ
    хьо кхера
    ٱللَّهَ
    АллахӀах
    أَخَذَتْهُ
    из лоац, тӀавуг
    ٱلْعِزَّةُ
    курало
    بِٱلْإِثْمِ
    къа хулаш хӀаманна
    فَحَسْبُهُۥ
    цун кхоачам ба
    جَهَنَّمُ
    жожагӀате
    وَلَبِئْسَ
    чӀоагӀа во а ба
    ٱلْمِهَادُ
    из мотт, моттиг

    А когда ему [такому лицемеру] скажут: «Остерегайся (наказания) Аллаха (и перестань совершать вред на земле)!» – (то) величие [высокомерие] подталкивает его на грех. Достаточно же для него Геенны [Ада], и, однозначно, (как) ужасно это (огненное) ложе!

    2:206

Перевод: Абу Адель

Сурат 2 Аль-Бакъара (Етт)