Сурат 3 Али-Ӏимран (Ӏимрана дезал), аят 47

  1. قَالَتْ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ ۖ قَالَ كَذَٰلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ إِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ

    Дешашка гӀолла даь таржам

    قَالَتْ
    цо аьлар
    رَبِّ
    хӀай са Даьла
    أَنَّىٰ
    мишта, мичара
    يَكُونُ
    хургва
    لِى
    са
    وَلَدٌ
    кӀаьнк
    وَلَمْ يَمْسَسْنِى
    сох хьокха а венна воацаш
    بَشَرٌ
    цхьаккха маӀа саг, цаӀ дегӀ
    قَالَ
    цо аьлар
    كَذَٰلِكِ
    иштта
    ٱللَّهُ
    АллахӀа
    يَخْلُقُ
    хьакхолл
    مَا
    из хӀама
    يَشَآءُ
    Шийна ловшдар
    إِذَا قَضَىٰٓ
    Цунна лайча
    أَمْرًا
    моллагӀа цхьа болх
    فَإِنَّمَا
    духхьал
    يَقُولُ
    Цо оал
    لَهُۥ
    цунга
    كُن
    хьо хила
    فَيَكُونُ
    тӀаккха из хьахул

    Сказала она [Марьям]: «Господи! Как может быть у меня мальчик, когда не касался меня мужчина?» Сказал он [ангел Джибриль] (ей): «Так [как произошло с тобой] Аллах создаёт, что желает. Когда решит Он (совершить) (какое-нибудь) дело, то ведь скажет Он ему (лишь): «Будь!» – и оно бывает [происходит].

    3:47

Перевод: Абу Адель

Сурат 3 Али-Ӏимран (Ӏимрана дезал)