Сурат 19 Марем (Марьям), аят 4

  1. قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُنْ بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا

    Дешашка гIолла даь таржам

    قَالَ
    цо аьлар
    رَبِّ
    хlа са Даьла
    إِنِّى
    боккъал а со
    وَهَنَ
    мелъеннай
    ٱلْعَظْمُ
    тlехк
    مِنِّى
    сох
    وَٱشْتَعَلَ
    лотабеннаб
    ٱلرَّأْسُ
    корта а
    شَيْبًا
    кlайбаларца
    وَلَمْ أَكُنۢ
    со хиннавац
    بِدُعَآئِكَ
    Хьогара дийхача
    رَبِّ
    хlай са Даьла
    شَقِيًّا
    аьттув боацаш, жоп ца луш

    Сказал он [Закарийя]: «Господи! Поистине, я (стал старым и) ослабели кости у меня, и голова запылала сединой, и (до этих пор) я не был в обращениях с мольбой к Тебе, Господи, несчастным [Ты всегда отвечал на мою мольбу].

    19:4

Перевод: Абу Адель

Сурат 19 Марем (Марьям)