Сурат 19 Марем (Марьям), аят 4
-
قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُنْ بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا
Дешашка гIолла даь таржам
- قَالَ
- цо аьлар
- رَبِّ
- хlа са Даьла
- إِنِّى
- боккъал а со
- وَهَنَ
- мелъеннай
- ٱلْعَظْمُ
- тlехк
- مِنِّى
- сох
- وَٱشْتَعَلَ
- лотабеннаб
- ٱلرَّأْسُ
- корта а
- شَيْبًا
- кlайбаларца
- وَلَمْ أَكُنۢ
- со хиннавац
- بِدُعَآئِكَ
- Хьогара дийхача
- رَبِّ
- хlай са Даьла
- شَقِيًّا
- аьттув боацаш, жоп ца луш
Сказал он [Закарийя]: «Господи! Поистине, я (стал старым и) ослабели кости у меня, и голова запылала сединой, и (до этих пор) я не был в обращениях с мольбой к Тебе, Господи, несчастным [Ты всегда отвечал на мою мольбу].
19:4
Перевод: Абу Адель